Urodził się 6 grudnia 1968 roku we Wrocławiu. Od najmłodszych lat związany z Warszawą. Absolwent IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. Studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim i teologię w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. Jeden z najbardziej znanych polskich aktorów. Związany z Teatrem Buffo. Wystąpił w ponad 50 produkcjach. Ceniony reżyser i producent filmowy. Ma na swoim koncie wiele prestiżowych nagród. Zapalony piłkarz drużyny Reprezentacji Artystów Polskich, której jest kapitanem. Od tego roku członek Partii Dobrego Humoru.
Zadebiutował w wieku 14 lat rolą w filmie Życie Kamila Kuranta w reż. G. Warchoła. Jako szesnastolatek zagrał w filmie Trzy młyny (1984). W 1988 roku asystował K. Kieślowskiemu przy realizacji czterech części Dekalogu. W tym samym roku zagrał w Piłkarskim Pokerze i Pograniczu w ogniu. W roku 1991 został dyplomowanym aktorem - zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu, a także odniósł sukces w pierwszym głośnym polskim musicalu Metro A. i M. Miklaszewskich, w adaptacji i inscenizacji J. Józefowicza. Niezwykłą popularność przyniosły mu kreacje w filmach Kroll (1990) i Psy (1992) W. Pasikowskiego. W 1992 roku asystował A. Wajdzie przy produkcji filmu Pierścionek z orłem w koronie, zagrał także w Pamiętniku znalezionym w grabie, a w 1993 wystąpił w Liście Schindlera. Rok 1996 przyniósł mu role Kulskiego w filmie Ekstradycja 2 i Barata Mata w Słodko gorzkim. Rok później wystąpił w Kilerze.
Olaf Lubaszenko od zawsze interesował się reżyserią. Próbując swoich sił w tym fachu wyreżyserował dwa filmy krótkometrażowe: Azyl dla większości i Nie będziemy nigdy sami (1990). Swój reżyserski debiut - długometrażowy film nakręcił w roku 1997. Sztos odniósł niezwykły sukces, a sam reżyser wystąpił w nim w roli Mietka. W 1998 zagrał w Demonach wojny według Goi oraz w Zabić Sekala. Kolejny rok był dla niego równie pracowity, zagrał w ośmiu filmach m.in. Córach szczęścia, w Mojej Angelice i w Operacji Samum. Na swoim koncie ma także produkcję filmu Wszyscy moi bliscy. W 2000 roku wyreżyserował komedię Chłopaki nie płaczą, jest także autorem słów do przewodniej piosenki filmu. W Egoistach zagrał Smutnego, w Zakochanych prawnika Marka Zdzierskiego. W 2001 raz po raz kolejny stanął za kamerą – jego dzieło to Poranek kojota, który odniósł spektakularny sukces. Lubaszenko nie poświęcił się jednak reżyserii do końca, kontynuował swoją pasję, ale grał również w filmach i serialach. W 2002 roku można było go zobaczyć w serialu TVP Sfora, gdzie wcielił się w rolę Stanisława Olbrychta. W międzyczasie nakręcił Króla przedmieścia i kolejną doskonałą komedię E=mc², w której zagrał rolę Maxa. W tym roku na antenie TVP pojawił się w trzeciej części kultowego serialu Sfora – Fałszerze, gdzie zagrał jedną z głównych ról. Aktor współpracował także przy serialu Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście, wystąpił gościnnie w serialu Anioł Stróż. Na swoim koncie ma również dubbing, mogliśmy go usłyszeć w filmie Gdzie jest Nemo? (Idol, 2003) oraz w filmie Lucky Luck (Lucky Luck, 2004).
Olaf Lubaszenko jest znany ze swojej ogromnej sympatii do klubu warszawskiej Legii, a także z wielkiego zapału do piłki nożnej. Od zawsze marzył, by grać i pomimo tego, że jego życie potoczyło się inaczej, spełnia się grając w Reprezentacji Artystów Polskich, co więcej jest jej kapitanem i doskonale sprawdza się w tej roli.
